Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

Kelebeğin Günlüğü

Çatışma, önyargı ve husumetlerin çoğu dilden kaynaklanır.Sen sen ol, kelimelere fazla takılma.Aşk diyarında dil zaten hükmünü yitirir.

4 Haziran 2012 Pazartesi

Yansımalarla Boğuşuyorum Yine Doğru Yönü Bulana Dek

Uygun bir boyut bulmalıyız kendimize.Pencereden bakınca yalnızca bir kısmını görüyorum mesela dünyanın.Gözlük çerçevesi sınırlıyor görüşümü bu yüzden çerçevesiz sevdim hep.Aynaların görüş açısı var bir noktaya kadar.Bizim de bir bakış açımız var göremediğimiz yerler kadar sınırları var.Uygun bir boyut bulmalıyız kendimize bu yüzden.Nereden bakarsam her şeyi istediğim kadar görebilirim?Ne eksik ne fazla.
Ben olayım her şeyin kontrolünde.Öyle bir yerden bakayım ki her şeyi görebileyim.Ne empati yeter buna ne de aynalar.Bakış açım belli oluyor yine.Öyle bir dön ki bana yüzünü her noktanı bir bakışta ezberimde tutabileyim mesela.Uykuya dalarken yemek yerken bir ben bileyim bilinmeyen yönlerini.Aynalar yeter mi bana?Benliğimi doğrultmaya?Gelmiş geçmiş tüm farkındalıklarımı yaşamaya yeni başlamışken hemde..
Meğer bilmezmişim ben ne saf büyümüşüm aslında.Hayat zormuş kötüymüş.Kızlar entrika dolu hayatlarıyla baştan çıkarmaya çalışırken erkeklerin aklı sadece tendeymiş ileri gitmezmiş.Biz pembe balonlu hayaller kurarken herkese mutlu mutlu bakarken onların aklı hep kötülükteymiş.Eğlencemiz bitmiş.Eğlencelerimiz tek solukluymuş bitivermiş.Hayatın farkına varınca aynalar işe yaramamış anlattılar bana gerçeklerini.Meğer hiç bir şey göremiyormuşuz.
Bakış açımızı genişletmek gerekliymiş.Her yerde her türlü şey görebilirmişiz.

Hiç yorum yok: