Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

Kelebeğin Günlüğü

Çatışma, önyargı ve husumetlerin çoğu dilden kaynaklanır.Sen sen ol, kelimelere fazla takılma.Aşk diyarında dil zaten hükmünü yitirir.

11 Mayıs 2012 Cuma

Duvarlarım

Hazırladım yine bavulumu hüznümle.Eskiden büyük mutluluk ve hevesle hazırlanırdı bavullarım.Bavul demek tatil demekti bana Ege'min Akdeniz'imin mis suları demekti güneş demekti.Oysa bu sene değişti kavramım.Kısa soluklu yapılan bir ritüel oldu sadece.Basit bir yalnızlık yolu bana sadece.
Yalnızken bu yolda düşünmeden de edemiyorsun ya hani.Nereden nasıl geldim ben buralara?Hata mıydı acaba?Her şeyden vazgeçip yanında soluklanmak..Sana sığınmak hata mıydı?Tüm benliğimle gelip de bir bıkkınlık görmek.

Ne yaparsan yap bir hikaye kalıyor geriye. Anlatılınca yalan gibi, hiç olmamış gibi gelen…

Ve işte yine yuvamdayım.Sıcacık odamdayım.Beni ben yapan her şey burada.Ben buradayım.Benliğimi koymuşum kitaplığıma sayfa sayfa yatağımın kıvrımları yerdeki terlikler ben.Perdemin yarı aralık hali odama dolan yaz kokusu tv'nin kısık sesi dolabımdan sarkan elbise yerdeki yamuk halı hepsi işte ben.
Kitaplarıma gömülmek saatlerce bir başkası olabilmek.Bir başkasının hayatını yaşamak.Farklı arkadaşlar aileler edinip bambaşka acılarla kıvranıp mutluluklarına gülmek..Bambaşka insanlara aşık olup bambaşka insanları aldatmak aldanmak aşklarına ağlamak..Hayatımı bu deli girdabı bir yana bırakıp bambaşka biri olabilmek.Evimin huzurunda bambaşka alemlere evlere insanlara gidebilmek..
İşte bu yüzden ben evimde tembelim.Bu yüzden odamdan çıkmam çıkamam.Orası benim.Sığınağım orası.En büyük haberlerimi orda kaldırabilirim ancak.Mutlu haberlerimi acıları ölümü ayrılığı yalnızlığı..Sadece orada kaldırabilirim ben yalnızlığı ayrılığı bir başka yerde değil.Sadece orası benim limanım yalnızlığımın en dibindeyken bile yalnız olmadığım kendi içime dönüp mutlu olabildiğim yer.Sadece odam benim olan.Bende kimsenin.

Hiç yorum yok: